Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014

Τα άλογα θεραπεύουν

  Είναι το άλογο ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου; Ποιος θα διαφωνήσει από τη στιγμή μάλιστα που μπορεί να βοηθήσει ακόμη και στη θεραπεία ασθενειών, ειδικά μικρών παιδιών.
Από την αρχαιότητα οι γιατροί είχαν εκτιμήσει τα καλά αποτελέσματα της ιππασίας βλέποντας στο άθλημα αυτό μια ιδιαίτερη εντατική άσκηση του οργανισμού, δυναμώνοντας και αυξάνοντας την αντοχή του και δρώντας αποτελεσματικά απέναντι σε ασθένειες. Αυτές οι εκτιμήσεις επικρατούν μέχρι σήμερα και έχουν αποδειχθεί πέρα για πέρα αληθινές. Ωστόσο, η ιπποθεραπεία για αρκετούς παραμένει άγνωστη παρά τις ευεργετικές δυνατότητες που προσφέρει.

Οι κλάδοι της Θεραπευτικής Εκπαιδευτικής Ιππασίας είναι οι εξής:
α) η Ιπποθεραπεία
β) το άθλημα για άτομα με αναπηρίες.
γ) η Θεραπευτική Εκπαιδευτική Ιππασία.
δ) η Ψυχοθεραπεία με άλογο.

Συγκεκριμένα: 

Η Ιπποθεραπεία βοηθά πολύ τα άτομα, που έχουν πολύ λιγότερες κοινωνικές δεξιότητες λόγω μιας εγκεφαλικής παράλυσης. Η επίδραση του αλόγου είναι  εμφανής, αφού η ιππασία για αυτά τα άτομα είναι πιο εύκολη και πιο δυνατή.  Ειδικά τα παιδιά δένονται πολύ πιο εύκολα με ένα ζώο. Ανεβαίνουν στο άλογο και κάνουν πράγματα που κάνουν και οι συνομήλικοι τους με αποτέλεσμα να γεμίζουν με αυτοπεποίθηση. 

Το άθλημα για άτομα με αναπηρίες αποτελεί μια εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση. Στη  ιππασία, το άλογο γίνεται προέκταση του σώματος και βοηθά τα άτομα με κινητικές και άλλες δυσκολίες να γνωρίσουν τη χαρά της κινητικής ανεξαρτησίας. Όταν προχωρά το άλογο, μεταφέρει στον κορμό του ιππέα παρόμοια κίνηση με αυτή που μεταδίδουν τα πόδια. Με αυτό τον τρόπο αντεπεξέρχονται πιο εύκολα σε καθημερινές βασικές δραστηριότητες και στην εκγύμναση του σώματος.

Η Θεραπευτική Εκπαιδευτική Ιππασία δίνει κάποιο συναίσθημα ελευθερίας και  βοηθά να αναπτύσσονται   οι σωματικές μας δεξιότητες. Η βελτίωση της ισορροπίας, της ευκαμψίας των αρθρώσεων και του στατικού ελέγχου, βοηθά πολύ τα άτομα με κινητικά προβλήματα.

Η Ψυχοθεραπεία με άλογο στηρίζεται στην ψυχαναλυτική δυναμική για την αντιμετώπιση κυρίως των ψυχώσεων, των καταθλίψεων και του ιδρυματισμού. Η ψυχοθεραπεία με το άλογο στόχο έχει να αναπτύξει στον ψυχικά πάσχοντα, δεξιότητες που η ψυχική νόσος έχει αναστείλει. Έτσι ο ωφελούμενος αποκτά κινητικές, νοητικές και κοινωνικές δεξιότητες. 
Γενικότερα, το άλογο μιμείται τον ανθρώπινο βηματισμό και βοηθάει τα παιδιά με κινητικά προβλήματα να νιώσουν καλύτερα το σώμα τους, να έχουν καλύτερη αίσθηση του χώρου, των μελών του σώματός τους, της κίνησης και του ρυθμού. Σαφώς αναπτύσσουν μια ιδιαίτερη σχέση με τα άλογα, που τους βοηθά να βγάλουν προς τα έξω τα συναισθήματά τους, να ηρεμούν και να κοινωνικοποιούνται ευκολότερα, αφού δουλεύουν μαζί με άλλα παιδιά. Ας μην ξεχνάμε ότι τα άλογα είναι κοινωνικά ζώα, όπως και οι άνθρωποι, με πολλαπλούς και περίπλοκους τρόπους συμπεριφοράς και επικοινωνίας!
Η πολιτεία θα πρέπει να δώσει τη δυνατότητα σε άτομα με αναπηρία να μπορούν να ασχοληθούν με την θεραπευτική ιππασία χωρίς κόστος. Παράλληλα, θα πρέπει μέσα από ενημερωτικές καμπάνιες και δράσεις και  σε συνεργασία με φορείς εκπροσώπησης των ατόμων με αναπηρία να γίνουν ευρέως γνωστά τα αποτελέσματα της εναλλακτικής αυτής άσκησης. Σε ορισμένες χώρες μάλιστα,  η ιπποθεραπεία περιλαμβάνεται στο εθνικό σύστημα υγείας (εδώ και αρκετά χρόνια) και συνταγογραφείται, ενώ το κόστος καλύπτεται από τα κρατικά ταμεία. Στη χώρα μας, δυστυχώς, δεν έχουν γίνει ικανοποιητικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Χαροκόπος Αντώνης
Πρόεδρος Περιφερειακής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία
Δυτικής Ελλάδας & Νοτίων Ιονίων Νήσων

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πατρέων 

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Το κράτος διχάζει την κοινωνία

  Για άλλη μια φορά, η Πολιτεία διχάζει την κοινωνία. Αυτή τη φορά, οι γιατροί έρχονται αντιμέτωποι με τα άτομα με αναπηρία, τις οικογένειές τους και τα άτομα με χρόνιες παθήσεις που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν λόγω της παρατεταμένης απεργιακής κινητοποίησης. 
  Οι προγραμματισμένες εξετάσεις των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας αναβάλλονται , κάτι που όπως είναι φυσικό προκαλεί τεράστιο πρόβλημα στους πολίτες που επιθυμούν να εξεταστούν για να πάρουν την απαραίτητη πιστοποίηση. Ήδη είναι γνωστά τα προβλήματα του ΚΕ.Π.Α που πολλές φορές η αναμονή των ραντεβού κυμαίνεται από 8 μήνες και άνω για να γίνει η εξέταση. Αναμφίβολα, οι γιατροί έχουν δίκιο ως προς τα εργασιακά αιτήματά τους, αλλά παράλληλα θα πρέπει να σκεφτούν τις ευπαθής ομάδες πληθυσμού, που εξαρτάται όλη η διαβίωση τους από το πενιχρό εισόδημα που προσφέρει το αναπηρικό επίδομα ή η αναπηρική σύνταξη που τους χορηγεί το ασφαλιστικό τους ταμείο.
  Γι’ αυτό το λόγο, πρέπει να βρεθεί  μια λύση πάνω στο θέμα των ΚΕ.Π.Α, διότι έρχονται σε σύγκρουση με τους πολίτες λόγω της δικαιολογημένης αγανάκτησής τους, ενώ ταυτόχρονα διευκολύνουν και επιτείνουν το ανίκανο και ανάλγητο κράτος το οποίο τους αναγκάζει να βρίσκονται σε πολύμηνη αναμονή με τον κακό σχεδιασμό του συστήματος αξιολόγησης της αναπηρίας και αγνοώντας τις διαχρονικές παρεμβάσεις και τοποθετήσεις σύσσωμου του αναπηρικού κινήματος.
  Η συνέχιση της επιτροπής αξιολόγησης των γιατρών στα ΚΕ.Π.Α δεν ανατρέπει την δίκαιη απεργία  και τις θεμιτές διεκδικήσεις των γιατρών. Αυτό όμως δεν αποκλείει το γεγονός  ότι ασκούν λειτούργημα και είναι εξίσου  σημαντικό στις μέρες μας η συμπαράσταση και η  στήριξη των  ατόμων με αναπηρία περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο.
  Βέβαια για τη δυσάρεστη αυτή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί βασικός υπαίτιος είναι το κράτος που για ακόμα μια φορά χωρίζει την κοινωνία σε δύο στρατόπεδα, αντί να προσπαθεί να αμβλύνει τις εντάσεις και να επιλύει τα προβλήματα. Αντίθετα, στέκεται παρατηρητής των γεγονότων και συνεχίζει να ασκεί μια πολιτική εξόντωσης των λαϊκών στρωμάτων.  Ας μην ξεχνάμε, όμως,  ότι σε περιόδους κρίσης η αλληλεγγύη είναι η προϋπόθεση για να κρατηθεί η κοινωνία ζωντανή και να ξεπεράσει τις δυσκολίες. Έτσι, σε κάθε αγωνιστική κινητοποίηση οφείλουμε να σκεπτόμαστε και το σύνολο των πολιτών και να προσπαθούμε να διεκδικούμε χωρίς να ταλανίζουμε τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Εν προκειμένω, λοιπόν, οι γιατροί σίγουρα πρέπει να συνεχίσουν την απεργία τους προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους με τα νέα μέτρα, που βάλλουν σε σημαντικό βαθμό τον κλάδο τους, ωστόσο επιβάλλεται να μεριμνήσουν και για τα άτομα με αναπηρία τις οικογένειες  και τα άτομα με χρόνιες παθήσεις, που κινδυνεύουν να χάσουν την σύνταξη το επίδομα αναπηρίας και την ιατροφαρμακευτική κάλυψη, καθώς αναβάλλονται οι προγραμματισμένες εξετάσεις τους από τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπήρων και διπλασιάζεται ο χρόνος αναμονής.

Αντώνης Χαροκόπος
Οργανωτικός Γραμματέας Ε.Σ.Α.μεΑ
Πρόεδρος Περιφερειακής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία
Δυτικής Ελλάδας Νοτίων Ιονίων Νήσων
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πατρέων

Επικοινωνία:
τηλέφωνο/fax: 2610 362127
κινητό: 6936577966
Email: antoharoko@yahoo.gr

Facebook: Αντώνης Χαροκόπος 

Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013

ΕΙΣΗΓΗΣΗ: «Μείωση ή Απαλλαγή Δημοτικών Τελών σε Τρίτεκνες Οικογένειες»

  Η Δημοτική Αρχή στα πλαίσια της επικοινωνίας που είχε με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Γονέων Τριών Τέκνων είχε υποσχεθεί και δεσμευτεί ότι θα εισηγηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο εντός του έτους 2013 πρόταση για την μείωση ή απαλλαγή των τρίτεκνων οικογενειών από τα Δημοτικά Τέλη.
  Έως και σήμερα όμως ουσιαστικά η δέσμευση του Δημάρχου Πατρέων και της αρμόδιας Προέδρου δεν έχει τηρηθεί. Η οικονομική κρίση έχει βαθύνει και η ανεργία αυξάνεται δραματικά οδηγώντας οικογένειες σε ένδεια και εξαθλίωση. Οφείλουμε να στηρίξουμε την ομάδα των τριτέκνων και να την εντάξουμε στην απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου που ισχύει ήδη και έχουν ενταχθεί οι Πολύτεκνοι, τα Άτομα με Αναπηρία και οι άποροι.
  Επίσης ένα σοβαρότατο ζήτημα που πλήττει την φερεγγυότητα της Δημοτικής Αρχής είναι το γεγονός ότι από τον Μάρτιο του έτους 2012 ο Κοινωνικός Οργανισμός και κατ’ επέκταση ο Δήμος Πατρέων δεν έχει προχωρήσει στην αξιολόγηση  των αιτήσεων για την μείωση ή την απαλλαγή των Δημοτικών Τελών με αποτέλεσμα να μην εγκρίνονται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Κοινωνικού Οργανισμού ενώ όφειλε να τηρήσει την απόφαση  για αξιολόγηση των αιτήσεων κάθε έξι μήνες.
 Και εδώ εγείρονται σοβαρότατα ερωτήματα. Ποιος έχει δώσει την εντολή από τον Δήμο Πατρέων να «παγώσει» η διαδικασία αξιολόγησης; Πως είναι δυνατόν να δέχεται αιτήσεις ο Κοινωνικός Οργανισμός χωρίς να αξιολογούνται? Υπολογίζει η Δημοτική Αρχή τον πολίτη που εκπροσωπεί; Τον κόσμο που πεινάει και έχει ανάγκη βοήθειας; Ή στο μόνο που αρέσκεται η Δημοτική Αρχή είναι να διοργανώνει φιλανθρωπικές εκδηλώσεις για να προβάλλονται τα πρόσωπά τους στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και να εκμεταλλεύονται την πολιτική του ιδιότητα για ίδιον όφελος;
  Καταστρατηγείτε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και δημιουργείτε νοερά δική σας.Σας επαναλαμβάνω ότι είστε αφερέγγυοι και πρέπει επιτέλους να ασχοληθείτε με τα καθημερινά προβλήματα του πολίτη.
 Συνοψίζοντας, ως πρώτος εισηγητής του θέματος, πιστεύω ότι είναι δίκαιο το αίτημα των Τριτέκνων να ενταχθούν στη μείωση ή απαλλαγή από τα Δημοτικά Τέλη όπως έχουν ενταχθεί οι Πολύτεκνοι, τα Άτομα με Αναπηρία και οι άποροι με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου.Επίσης, σχετικά με το δεύτερο μείζον ζήτημα είναι επιτακτική ανάγκη να αξιολογηθούν άμεσα όλες οι αιτήσεις που έχουν κατατεθεί από τον Μάρτιο του έτους 2012 και με αναμόρφωση του προϋπολογισμού να καταταχθούν με αναδρομική ισχύ.

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Μήνυμα 3ης Δεκεμβρίου, Εθνικής Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία

Η 3η  Δεκεμβρίου είναι μια ημέρα που το μήνυμα της και οι αγώνες των ατόμων με αναπηρία παραμένουν επίκαιροι και διαχρονικοί όσο ποτέ. Είναι μια ημέρα που θυμίζει σε όλους μας πως το αναπηρικό κίνημα είναι δυνατό και διεκδικητικό, πολύ περισσότερο όταν κεκτημένα δικαιώματα κινδυνεύουν να θυσιαστούν στον βωμό της οικονομικής κρίσης και των ανατροπών που αυτή επιφέρει.
Όμως από τη μεριά μας οφείλουμε μπροστά στη νέα πραγματικότητα  που ξεδιπλώνεται να παραμείνουμε ακέραιοι στις θέσεις μας και να μην υποχωρήσουμε όσο δύσκολη και εάν είναι η συγκυρία.
Και το οφείλουμε όχι μόνο στους εαυτούς  μας  αλλά στις οικογένειες μας και στις νέες γενιές.
Η διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων των ατόμων με αναπηρία για πρόνοια καθολική, για πρόσβαση στην παιδεία, στον πολιτισμό, για κοινωνική ασφάλιση, για εργασία και διαρκή εκπαίδευση πρέπει να γιγαντωθεί. Πρέπει να ορθώσουμε ένα ψηλό τείχος. Με ενότητα, όλοι μαζί χωρίς να περισσεύει κανείς μπορούμε να αντισταθούμε, να αγωνιστούμε, να διεκδικήσουμε: Ισχυρές Δημόσιες Πολιτικές και συγκεκριμένα διακριτά μέτρα για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους.


Αντώνης Χαροκόπος
Πρόεδρος Περιφερειακής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας & Νοτίων Ιονίων Νήσων

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πατρέων

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013

Προτάσεις Ισότητας των δυο φύλων

ΠΡΟΣ :  Αντιδήμαρχος Υποστήριξης Δημότη, Εθελοντισμού, Ισότητας
               Φύλων και Ένταξης Μεταναστών, κα Ανδρικοπούλου-Ρούβαλη
               Μαρία

ΚΟΙΝΟΠΟΙΣΗ :  Μέλη Δ/Σ

ΘΕΜΑ :   Προτάσεις Ισότητας δυο φύλων

Κυρία Αντιδήμαρχε,
Κυρίες,  Κύριοι,

  Είναι πολύ σημαντικό να καταφέρουμε να δώσουμε μέσα από υποστηρικτικές δομές και προγράμματα μια ισότιμη συμμετοχή ανδρών και γυναικών σε θέσεις ευθύνης και για την επαγγελματική ανέλιξη των γυναικών στην ιεραρχική πυραμίδα των επιχειρήσεων.
  Ο Δήμος αποτελεί ένα πολύ κρίσιμο θεσμικό εργαλείο για την υλοποίηση μιας συγκεκριμένης στρατηγικής για την Ισότητα στην πράξη, αρκεί να υλοποιηθούν τρία βασικά βήματα.
  Το πρώτο είναι η ευαισθητοποίηση των πολιτών που θα γίνει μέσα από την ανάπτυξη δικτύων ενημέρωσης της τοπικής κοινωνία με στόχο την καταπολέμηση στερεοτύπων ανδρών και γυναικών, την προώθηση των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων και την αύξηση συμμετοχής τους στην απασχόληση. Όπως επίσης, των Ατόμων με Αναπηρία αλλά και των μεταναστών που κατοικούν μόνιμα στην Πάτρα. Αυτό μπορεί να γίνει μέσα από ανοικτές ενημερωτικές εκδηλώσεις, μέσα από τη διανομή έντυπου υλικού και μέσα από τη συνεργασία με φορείς που θέματα ισότητας.
  Το δεύτερο βήμα είναι η τηλεργασία. Σκοπός της ενέργειας αυτής είναι η αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών ούτως ώστε να δίνεται η δυνατότητα απασχόλησης σε εργαζόμενες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να συνδυάσουν τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις με την οικογενειακή τους ζωή ή τη φυσική τους κατάσταση.
  Το τρίτο βήμα είναι η συγκρότηση δομών φύλαξης και δημιουργικής απασχόλησης παιδιών. Σκοπός της ενέργειας αυτής είναι να διευκολυνθούν οι εργαζόμενες μητέρες στο να συνδυάσουν αποτελεσματικά την εργασία με τη μητρότητα και τη δημιουργία οικογένειας, χωρίς να αναγκάζονται να διακόψουν την επαγγελματική τους πορεία και εξέλιξη.
  Το τέταρτο βήμα είναι η ενίσχυση, βελτίωση και επέκταση παροχών. Έτσι, κατά την κατάρτιση, των Ετησίων Προγραμμάτων Δράσης, του Προϋπολογισμού και του Τεχνικού Προγράμματος πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στις δράσεις/έργα/προμήθειες/υπηρεσίες που προέρχονται από το Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα.
  Τέλος, πρέπει να γίνει αντιληπτό όλους ότι οι διακρίσεις στις πιο θεμελιώδεις αξίες μιας σύγχρονης κοινωνίας αποτελούν απειλή για τη Δημοκρατία.


Δημοτικός Σύμβουλος & Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου

Χαροκόπος Αντώνης

Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013

«Το Άτομο με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια»

  Υπάρχει περίπτωση ένα άτομο κάποια στιγμή στη ζωή του να αντιμετωπίσει πρόβλημα με τη λειτουργία των νεφρών του και να χρειαστεί να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
  Σημαντικό ρόλο κατέχει η Πολιτεία με την κατάλληλη φροντίδα, τις παροχές που χορηγεί καθώς και τον κατάλληλο ιατροφαρμακευτικό εξοπλισμό και στελέχωση των μονάδων αιμοκάθαρσης ούτως ώστε να μην ταλαιπωρείται ο ασθενής με νεφρική ανεπάρκεια όπως επίσης σημαντική είναι η κοινωνικοψυχολογική στήριξη σε περίπτωση που η νεφρική ανεπάρκεια είναι σε προχωρημένο στάδιο και χρειαστεί να υποβληθεί ο ασθενής σε μεταμόσχευση. Η στήριξη του ασθενούς είναι κρίσιμης σημασίας ώστε να προετοιμαστεί μέχρι να βρεθεί συμβατό μόσχευμα.
  Η Πολιτεία οφείλει από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση να ενημερώνει για τη δωρεά οργάνων ενώ η Τοπική Αυτοδιοίκηση και όλοι οι κρατικοί φορείς με καμπάνιες ενημέρωσης της κοινωνίας. Θεμελιώδη υποχρέωση μίας ευνομούμενης και δημοκρατικής κοινωνίας αποτελεί η διασφάλιση σε όλους τους πολίτες με αναπηρία, ίσες ευκαιρίες για πλήρη συμμετοχή και συνεισφορά στην κοινωνία, ανεξάρτητη διαβίωση, οικονομική αυτάρκεια και αυτονομία, με πλήρη κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους.
  Ο Σύλλογος Νεφροπαθών Πάτρας με τη στήριξη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών και της Περιφερειακής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας & Νοτίων Ιονίων Νήσων έλαβε τη πρωτοβουλία να διοργανώσει την Ημερίδα «Ο Ασθενής με Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια Πριν και Μετά τη Μεταμόσχευση Νεφρού»  τη Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013 και ώρα 10:30 στον Πολυχώρο «Αγορά Αργύρη», η οποία θα εξελιχθεί σε δύο σκέλη: στο ιατρικό, με τις ομιλίες έγκριτων επιστημόνων στο τομέα της μεταμόσχευσης και στον ενημερωτικό για τις παροχές και τα δικαιώματα των ατόμων με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
  Πιστεύω ότι πρόκειται για μία σημαντική Ημερίδα που αξίζει να παρακολουθήσουν όχι μόνο άτομα με αναπηρία αλλά και οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται για το θέμα της.

Χαροκόπος Αντώνης
Πρόεδρος Περιφερειακής Ομοσπονδίας
Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας
& Νοτίων Ιονίων Νήσων


Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013

"Γυναίκα ανάπηρη..."

Παρότι ζούμε στη σύγχρονη εποχή, που με τη βοήθεια της τεχνολογίας έχουμε εξελιχθεί σε πολλά επίπεδα, δυστυχώς, η κοινωνία μας σε ορισμένα ζητήματα παραμένει επί δεκαετίες στάσιμη.
   Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ανάπηρης γυναίκας, η οποία εν έτη 2013, αντιμετωπίζεται με μεγάλη προκατάληψη και ταμπού, τόσο λόγω του προβλήματος αναπηρίας που αντιμετωπίζει όσο και της διάκρισης του φύλου της, δεδομένου ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ψήγματα ρατσισμού ως προς το γυναικείο φύλο.  
   Η γυναίκα ανάπηρη έχει δυσκολία πρόσβασης στην εκπαίδευση, στον χώρο εργασίας και γενικά στην παραγωγική διαδικασία με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται η ένταξή της στο κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι.
Η γυναίκα με αναπηρία δίνει πολλαπλές «μάχες» ενάντια σε στερεότυπα, αποκλεισμούς, διακρίσεις, πράγμα το οποίο την αφήνει ανολοκλήρωτη σαν άνθρωπο αλλά και πολλές φορές στερημένη, λόγω των δυσκολιών, από το «δώρο» της μητρότητας.
   Όσες, πάλι, παντρεύονται, εργάζονται και  αποκτούν παιδιά, η ανατροφή καταλήγει να είναι πολύ δύσκολο έργο σε συνδυασμό με τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις.
   Μάλιστα, η γυναίκα ανάπηρη κινδυνεύει περισσότερο από κακοποίηση ή εκμετάλλευση. Πολύ συχνά  γίνεται θύμα σεξουαλικής κακοποίησης ή βίας, ωστόσο σπάνια το καταγγέλλει λόγω της οικονομικής εξάρτησης που έχει από το άτομο που την φροντίζει.
   Επίσης, οι γυναίκες με αναπηρία πολλές φορές δεν κάνουν τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις που χρειάζονται, δεν πηγαίνουν σε γιατρό, ακόμη και άλλες προληπτικές και απαραίτητες εξετάσεις, λόγω οικονομικής δυσπραγίας.

   Οφείλουμε, όμως, ως κοινωνία να δώσουμε ένα τέλος στην ανωτέρω κατάσταση που δεν συμβαδίζει με τη σημερινή εποχή της προόδου και να προσφέρουμε στην ανάπηρη γυναίκα - μητέρα - εργαζόμενη ό,τι δικαιούται. Η Πολιτεία οφείλει να σχεδιάσει δομές και υπηρεσίες στήριξης για τις ανάπηρες γυναίκες ούτως ώστε να μπορούν να εργάζονται, να γίνονται μητέρες, να έχουν δωρεάν πρόσβαση στα ιατρικά κέντρα και εν γένει να ζουν ισότιμα με όλες τις γυναίκες, χωρίς η εκάστοτε αναπηρία να αποτελεί εμπόδιο μιας φυσιολογικής και γεμάτης όνειρα ζωής.

Χαροκόπος Αντώνης
Πρόεδρος Περιφερειακής Ομοσπονδίας
Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας
& Νοτίων Ιονίων Νήσων